تحلیل فاندامنتال ، آشنایی با نسبت های مالی
برای فردا

تحلیل فاندامنتال ، آشنایی با نسبت های مالی

| 21:23 | 2

آشنایی با نسبت های مالی ، تحلیل عملکرد شرکت ها
تحلیل بنیادی ( فاندامنتال ) یکی از قدیمی ترین روش های تجزیه و تحلیل شرکت های فعال در بورس می باشد. از روش تحلیل بر پایه ارزش ذاتی شرکت ها صورت گرفته و بر اساس اطلاعات اعلام شده در صورت های مالی شرکت ها می باشد . یکی از روشهای تجزیه و تحلیل صورت های مالی ، بررسی نسبت های مالی حاصل از اقلام آن صورت ها است .این نسبت ها با حذف اندازه شرکت ، ابزار مناسبی را در اختیار تحلیلگران برای مقایسه بین شرکت ها مختلف و در دوره های زمانی متفاوت قرار میدهد.  این نسبت ها با ایجاد ارتباط بین اقلام عمده مندرج در صورتهای مالی ، مشکلات و نقاط ضعف و قوت شرکت را مشخص میکنند. از طرفی با مقایسه شرکت های مشابه رقیب میتوان به دید بهتری از عملکرد شرکت دست یافت.
به طور کلی میتوان نسبت های مالی را به 6 گروه طبقه بندی نمود:
1-    نسبت های ارزش گذاری بازار : این نسبت ها نشان دهنده ارزش قیمت بازار سهم و عایدی سهامداران از سرمایه گذاری در شرکت هستند.
2-    نسبت نقدینگی : این نسبت ها بیانگر منابع نقدی موجود در شرکت به منظور توانایی واحد تجاری در پرداخت بدهی های کوتاه مدت خود است.
3-    نسبت فعالیت : این نسبت ها نشان دهنده میزان کارایی یک شرکت در کاربرد دارائی ها هستند.
4-    نسبت های اهرمی : این نسبت ها تامین نیاز های مالی از طریق گرفتن وام را نشان می دهد در واقع نسبت های مذکور تعیین میکنند که شرکت چه میزان از نیازهای مالی خود را از منابع دیگر تامین کرده است.
5-    نسبت سودآوری : این نسبت ها میزان موفقیت واحد تجاری را در کسب سود نشان می دهند که مهمترین آن ها بازده فروش ، بازده دارائی و بازده سرمایه در گردش هستند.
6-    نسبت های گردش وجه نقد : این نسبت ها به بررسی میزان وجه نقد حاصل از فعالیت های شرکت می پردازد.
در ادامه به بررسی اولین گروه این نسبت ها ، نسبت ارزش گذاری بازار ، خواهیم پرداخت.

نسبت های ارزش گذاری بازار
این نسبت ها نشان دهنده جذابیت سرمایه گذاری در یک شرکت از دید سهامداران بازار هستند. با بررسی این نسبت ها مشخص می شود  که قیمت کنونی سهام یک شرکت در مقایسه با سهام دیگر شرکت ها تا چه حد گران یا ارزان است. از مهمترین این نسبت ها میتوان به موارد زیر اشاره نمود
1-    درآمد هر سهم EPS : از تقسیم سود قابل تخصیص شرکت به تعداد سهام حاصل می شود و بیشترین مقدار سودی است که با تصویب در مجمع عادی سالیانه میتواند به سهامداران پرداخت شود.


2-    نسبت قیمت به درآمد هر سهم P/E : از تقسیم قیمت سهام در بازار به درآمد هر سهم EPS حاصل می شود و مشخص میکند که قیمت هر سهم در بازار چند برابر عایدی سالیانه آن معامله می شود . این نسبت پر کاربرد ترین نسبت بین سرمایه گذاران بازار سهام است که مرتبط با بازدهی سرمایه گذار روی سهام شرکت ها است . معکوس این نسبت یعنی E/P معرف بازدهی سهام می باشد.


3-    نسبت قیمت به ارزش دفتری هر سهم: ارزش دفتری هر سهم همان حقوق صاحبان سهام به ازای هر سهم است و از تقسیم حقوق صاحبان سهام که در ترازنامه ذکر می شود  بر تعداد سهام شرکت به دست می آیند . ارزش دفتری نشان دهنده آن است که در صورت انحلال شرکت و پس از پرداخت تمام بدهی ها ، به ازای هر سهم چه مبلغی نصیب سرمایه گذاران می شود. مقایسه ارزش دفتری هر سهم با قیمت بازار بیان کننده دیدگاه سرمایه گذاران نسبت به شرکت است . اگر قیمت بازار کمتر از ارزش دفتری هر سهم باشد، دو حالت وجود خواهد داشت ؛ یا پیش بینی سرمایه گذاران درباره قیمت کنونی و نازل قیمت سهام نادرست است و سهام زیر قیمت در بازار معامله می شود و لذا فرصت خوبی برای سرمایه گذاری و خرید آن سهام است و یا پیش بینی در باره قیمت درست است که در نتیجه در آینده نزدیک ، حقوق صاحبان سهام به هر دلیلی کاهش خواهد یافت و ارزش دفتری آن کم خواهد شد. البته در مقایسه ارزش دفتری باید به موضوع تجدید ارزیابی ها نیز توجه نمود.


4-    نسبت رشد PEG : از نسبت های مورد علاقه سرمایه گذاران بر اساس رشد است . این نسبت از تقسیم نسبت P/E به نرخ رشد EPS سهم حاصل می شود و مشخص میکند  که قیمت گذاری سهام در بازار نسبت به رشد EPS شرکت به چه صورت است . اگر این نسبت برابر با یک باشد یعنی بازار به درستی قیمت را ارزش گذاری نموده است . بالا تر از یک بودن نشان از گرانی قیمت سهام یا به اصطلاح حباب قیمتی و کمتر از یک بودن آن به منزله فرصت سرمایه گذاری خواهد بود.


در مقالات آتی به بررسی سایر نسبت های مالی خواهیم پرداخت.
 

منبع: بورس با ما

دیدگاه شما

|   مشاهده قوانین و مقررات

دیدگاه‌ها