آشنایی با نسبت های نقدینگی و تحلیل آنها
برای فردا

آشنایی با نسبت های نقدینگی و تحلیل آنها

| 10:00 | 1

در مطلب گذشته در خصوص اهمیت نسبت های مالی در تحلیل شرکت ها صحبت نمودیم و این نسبت ها را به چهار گروه طبقه بندی کردیم و از این چهار گروه نسبت ارزش گذاری بازار تشریح شد در این بخش به بررسی گروه دوم نسبت های مالی با عنوان نسبت های نقدینگی خواهیم پرداخت.
نسبت های نقدینگی بیانگر میزان نقدینگی شرکت برای پرداخت بدهی های کوتاه مدت به طلب کاران است. نقدینگی شرکت عبارت است از وجه نقد موجود در شرکت و دارایی هایی مانند سپرده های کوتاه مدت که به سرعت قابلیت تبدیل شدن به پول را دارند. در صورتی که شرکت نقدینگی کافی در اختیار نداشته باشد در شرایط خاص و بحرانی مانند افزایش ناگهانی قیمت مواد اولیه یا رکود اقتصادی با مشکلات جدی مواجه خواهد شد. وجود نقدینگی نشانه سلامت مالی شرکت نیست اما کمبود آن حکایت از وضعیت نامساعد مالی شرکت می کند. نسبت های نقدینگی به شرح زیر می باشد:
1-    نسبت جاری : به آن نسبت سرمایه در گردش نیز گفته می شود. نسبت جاری از تقسیم دارایی های جاری به بدهی های جاری به دست می آید و معیار توانایی شرکت در پرداخت تعهدات کوتاه مدت از محل دارایی های جاری است. به عبارتی نسبت جاری نشان می دهد دارایی هایی که در طول سال مالی به پول نقد تبدیل می شوند چند برابر بدهی هایی است که سررسید پرداخت آنها در طول سال مالی فرا خواهد رسید نسبت جاری مقیاس نقدینگی در کوتاه مدت است و به روند افت و خیز آن در طول سالیان مختلف توجه می شود. این نسبت معمولا عددی بزرگتر از یک است و بزرگتر بودن آن به وام دهنده این اطمینان را می دهد که شرکت در پرداخت بدهی های خود وجه کافی در اختیار دارد. از طرفی اگر این نسبت خیلی زیاد باشد ، نشان دهنده آن است که از دارایی های جاری به خوبی استفاده نمی شود و یا حجم زیادی از سپرده های کوتاه مدت وجود دارد.
2-    نسبت آنی : از تقسیم دارایی های آنی به بدهی های جاری به دست می آید . دارایی های آنی آن دسته از دارایی ها هستند که بسیار سریع به پول نقد تبدیل می شود و شامل وجوه نقد در حساب های بانکی ، اوراق بهادار کوتاه مدت و حساب های دریافتی می باشد. رقم بیش از یک نسبت آنی نشان دهنده توانایی شرکت در باز پرداخت سریع بدهی های جاری خود است و شرکت با نسبت آنی کمتر از یک در باز پرداخت سریع بدهی های جاری خود با مشکل مواجه است.
نسبت جاری و آنی می تواند نکاتی را در مورد متورم بودن موجودی کالای شرکت ، استفاده نادرست منابع کوتاه مدت و به کارگیری نا متعادل دارایی های کوتاه مدت بیان می کند. در مقایسه نسبت جاری و آنی باید به این نکته توجه کرد که از آنجایی که قابلیت نقدشوندگی دارایی های آنی از دارایی جاری بیشتر است. بنابراین نسبت آنی ، معیار دقیق تری برای بازپرداخت بدهی ها در کمترین زمان ممکن ارائه می دهد.
نسبت مذکور اگر پایین باشد عموما  نشانه بدی برای شرکت به حساب نمیاید . در حقیقت نگهداری وجه نقد زیادی در شرکت به منظور پرداخت بدهی های جاری ، بسیاری از فرصت های سرمایه گذاری را سلب می کند و لذا مدیران شرکت علاقه ای به افزایش آن ندارند. بنابراین اگرچه این نسبت بیان کننده قدرت نقدینگی موجود در شرکت است اما سرمایه گذاران و تحلیلگران به آن توجه نمیکنند.
در مقالات بعدی به معرفی نسبت کارایی که بیانگر میزان کارآمدی یک شرکت در کاربرد منابع خود به نحو مفید و موثر و به دست آوردن وجه حاصل از فروش محصول هستند و نشان می دهند که چگونه دارایی های شرکت به تولید محصول و کسب درآمد تخصیص یافته است ، خواهیم پرداخت.
 

منبع: بورس با ما

دیدگاه شما

|   مشاهده قوانین و مقررات

دیدگاه‌ها